🧙🏼♂️ امروز وقتی داشتم یکی از ویدئوهای جوآنا رو میدیم و در حالی که مشغول تحسین کردن هوش و ذکاوتش بودم، این به ذهنم خطور کرد که علاوه بر اینکه من از دیدن کارهاش بسیار لذت می‌برم، این دختر تا حدودی روی نگاه من در تولید محتوا هم تاثیر داشته. همین شد که شروع کردم یه تعداد از یوتیوبرها و پادکسترها و برنامه‌سازان دیگه که به نظرم کارهاشون خاص‌تر و جذاب‌تر هست رو برای خودم مرور کردم و خب گفتم شاید بد نباشه به تدریج این اشخاص رو با شما هم به اشتراک بذارم.
در بین نظرات و پیام‌هایی که دستم میرسه یکی از موضوعاتی که تا به حال چندین بار راجع بهش ازم سوال شده اینه که چرا کیفیت صدای پادکست در بعضی قسمت‌ها به خصوص در اون اوایل کمه و چرا کاری برای بهتر شدنش انجام نمی‌دم. در این پست به صورت کامل می‌خوام توضیح بدم که ریشه‌ی این مشکلات در کجاست. به ترتیب راجع به عوامل موثر صحبت می‌کنم و در نهایت هم میگم که چطور میشه این مشکل رو تا جای ممکن (با در نظر گرفتن اطلاعات محدودی که دارم) بهبود داد.
تقریبا دو ماه از انتشار آخرین قسمت از رادیو دال میگذره. تو این مدت نبودم و فعالیتی نداشتم. دلیلش هم اعزام به سربازی و گذروندن دوران آموزشی بود، و خب در طول این مدت کلا تمام دسترسی‌ها به دنیای بیرون قطع میشه. در این پست سعی کرده‌ام یه چکیده از تجربیات شخصی و چند و چونِ دو ماه زندگی در این شرایط خاص رو مکتوب کنم.
دو ماه پیش بالاخره رفتم سربازی، میگم بالاخره چون سال‌ها درگیرش بودم. درسته، چند ماه قبل بود که دفترچه رو ارسال کردم، ولی میشه گفت قضیه سربازی برای من از چند سال پیش شروع شد؛ زمانی که لیسانس رو گرفتم. درسم رو خونده بودم، تو همون شرکتی که کارآموزی رو انجام داده بودم استخدام شده بودم و برای اولین بار طمع زندگی بزرگسالانه رو داشتم میچشیدم. از دانشی که شونزده سال رو هم تلنبار کرده بودم برای اولین بار داشتم استفاده می‌کنم و کاری مفید انجام میدادم. درستش این بود که همون زمان برای سربازی اقدام کنم، ولی وقتی میبینی ناگهان چقدر کارهای زیادی وجود داره که می‌تونی انجام بدی باعث میشه حریص بشی و بگی «بذار این یکی رو هم امتحان کنم، بعدش میرم»
یکی از چالش‌های از هنگام شروع رادیو دال این بود که پادکست مصاحبه‌ای فارسی به صورت کلی خیلی یافت نمیشه. برای همین متاسفانه جایی وجود نداره که یکی مثل من بتونه با گوش دادن بهش ظرایف گفتگویی دلچسب رو از توش بیرون بکشه و تمرین کنه. حالا پادکست به کنار، حتی برنامه‌های تلویزیونی هم با اون چیزی که من یه مصاحبه شنیدنی (و در بعضی موارد قابل تحمل) می‌دونم بسیار فاصله دارند.
چند روز پیش در کتاب ریاضیات گسسته به مساله افراز‌های یک مجموعه بر خوردم. در کتاب به این موضوع اشاره‌ای نشده بود، اما کاملا مشخص بود که تولید این مجموعه از یک ساختار بازگشتی تبعیت می‌کنه. از اونجایی که موضوع پیچ و خم داری به نظر می‌رسید ( کافیه به فرمول یافتن تعداد اعضای این مجموعه نگاه بندازید تا بفهمید چی میگم ) تصمیم گرفتم یک برننم برا تولید این مجموعه رو بنویسم.مسائل بازگشتی در حیطه مجموعه‌ها به صورت کلی از قاعده «بودن و نبودن» پیروی می‌کنه. این یکی هم استثنا نبود، هرچند کمی ریزه کاری هم داشت. خلاصه، این راه حلی است که من برای این سوال پیش گرفتم، در زبان پایتون :
ماموریت فراموش شده اسم کتابی است که این روز‌ها دارم میخونمش. البته کتاب رو سال‌ها قبل خونده بودم، اما از اونجا که به جز آخرش (!) بقیه‌اش رو فراموش کرده بودم، گفتم یک بار دیگه بیشینم پاش.
شخصیتی که مجرا حول اون فرد می‌چرخه، یکی از ماموران آی اس بی است که وظیفه تحلیل و مطالعه فضای بین کهکشانی (عدم و خلا) رو بر عهد داره. این فرد در تحقیقاتش به حقیقتی مهم دست پیدا می‌کنه که می‌تونه تاثیرات مهمی داشته باشه. اما افرادی هستند که از این حقایق نا‌خشنودند و تصمیم میگیرند برای رفع این مشکل، حافظه دانشمند ما رو به طور کامل پاک کنند.